Proteinase K CAS:39450-01-6 Fabrikantprijs

Eiwitvertering en -zuivering: Proteinase K wordt vaak gebruikt in eiwitzuiveringsprocessen om ongewenste eiwitten of verontreinigingen te verwijderen. Het kan effectief peptidebindingen splitsen en eiwitten verteren, waardoor de isolatie en zuivering van de gewenste eiwitten wordt vergemakkelijkt.

Nucleïnezuurextractie: Proteinase K wordt routinematig gebruikt in DNA- en RNA-extractieprotocollen. Door eiwitten af ​​te breken en nucleasen te verwijderen, helpt het bij de isolatie van hoogwaardig DNA of RNA zonder kwaliteitsverlies. Proteinase K kan verschillende soorten monsters verwerken, waaronder bloed, weefsels en cellen.

PCR-zuivering: Proteinase K is ook nuttig bij PCR-zuiveringsprocedures. Het kan ongewenste enzymen, primers, nucleotiden of andere onzuiverheden verwijderen die de daaropvolgende toepassingen zouden kunnen verstoren. Vertering met proteinase K helpt bij het verkrijgen van schone PCR-producten die geschikt zijn voor verdere analyse.

DNA-vingerafdrukken: Bij DNA-vingerafdrukken of forensische analyse wordt Proteinase K gebruikt om DNA te extraheren uit verschillende biologische monsters, zoals bloed, speeksel of haar. Het vermogen van Proteinase K om eiwitten af ​​te breken helpt bij het afbreken van celmembranen, waardoor het DNA vrijkomt voor verdere analyse.

Histologie en immunohistochemie: Proteinase K helpt bij het terugwinnen van antigenen in histologische en immunohistochemische technieken. Het kan dwarsverbindingen afbreken die tijdens de fixatie van het monster zijn ontstaan, waardoor antigenen beter toegankelijk worden en de kwaliteit van de kleuring in weefselcoupes verbetert.

Enzyminactivering: Proteinase K wordt vaak gebruikt om enzymen te inactiveren. Dankzij het vermogen om enzymen effectief af te breken, wordt kruisbesmetting van eerdere reacties voorkomen, waardoor het een waardevol hulpmiddel is in veel moleculairbiologische experimenten.

Onderzoek naar eiwitstructuur en -functie: Proteinase K wordt in onderzoek toegepast om de structuur en functie van eiwitten te bestuderen. Door selectief peptidebindingen op specifieke plaatsen te splitsen, kan het helpen belangrijke regio's of functionele domeinen binnen eiwitten te identificeren..